Duogesprekken 02

(Het logo van Hey. Een jongeman:)

Bro, aangenaam.
Mijn naam is Robin.
-Mijn naam is Faraz.
Volgens mij een week geleden had je een post gedaan en daar had je ook bekend dat je vroeger een depressie had.
Ja, klopt.
-Hoe was dat, man?
Ja, was gewoon heel zwaar.
Toen ik een jaar of 16, 17 was, werd ik gewoon heel erg gepest dus, ja, toen raakte ik eigenlijk gewoon een beetje van het spoor af ook thuissituatie, en daar kon ik heel erg mijn energie en een paar gekke dingen in kwijt, omdat het gewoon heel erg voor jezelf was.
En zo begon ik er thuis wat meer over te praten met mensen en zo kreeg ik steeds meer positieve energie van mensen over hoe leuk het leven wel niet is.
En op het moment dat jij echt met je moeder in gesprek ging kun je dat moment beschrijven?
Ja, dat je gewoon tegen je moeder zegt dat je gewoon, ja, het hele leven, alles om je heen gewoon zat bent, alles omdat je zo gepest wordt dat je er gewoon helemaal klaar mee bent.
Je weet gewoon niet meer wat je met jezelf aan moet, wat je moet doen.
En waarom heb je dat eigenlijk toen op dat moment verteld?
Omdat ik gewoon toen op het punt stond van: ik wil zo niet meer leven eigenlijk.
Dus dan kun je twee dingen doen.
Dus toen ben ik er eigenlijk over gaan praten.
Ja, en natuurlijk heel erg geschrokken thuis.
Zo is het eigenlijk een beetje gebeurd.
Toen ben ik hulp gaan zoeken samen met mijn moeder.
Wat ik hoor, je redmiddel is gewoon praten geweest.
Ja, praten, absoluut. Je moet er altijd over durven praten.
Maar het is vooral, mensen durven het niet.
Mensen willen natuurlijk niet anders zijn dan de rest.
Ik kan ook begrijpen dat het best lastig is voor mensen om een depressie te snappen.
Kun je daar een soort van beeld bij geven?
Ja, ik had zelf heel erg veel last van noem het maar gewoon, een zwart gat, zo'n negatieve spiraal.
Op een gegeven moment, ja, wilde je niet meer leven, alleen nog maar slapen gewoon niks doen, met niemand praten, gewoon, ja.
Je kan het je gewoon niet voorstellen hoe je je dan voelt, zeg maar.
Je wilt gewoon niks, je doet niks.
Je wilt er gewoon niet zijn eigenlijk.
Je wilt gewoon slapen voor een paar jaar of zo.
Ja. En had je dan ook daarin kunnen bedenken er is een soort van licht aan het einde van deze donkere, zwarte tunnel?
Ja, als je in zo'n negatieve spiraal zit, ja, dan...
Is het lastig?
-Is het heel erg lastig.
Pas wanneer je er echt over gaat praten zodat andere mensen wat positieve dingen naar je toe spelen toen had ik meer zoiets van: oké, er kan misschien toch nog wel iets leuks zijn of iets positiefs.
En hoe was het voor jou om met mensen te spreken over depressies of heb je er zelf last van gehad? Vertel daar eens iets over.
Euhm Nou, op de middelbare school ben ik twee vriendinnen kwijtgeraakt aan zelfdoding.
Zo.
En dat had echt een hele grote impact want het waren twee vriendinnen uit mijn vriendengroep.
En vervolgens merkte ik dat ik heel weinig af wist van de mensen om me heen.
En toen zijn we eigenlijk door middel van muziek dat was in ieder geval mijn uitlaatklep zijn we echt gaan praten over onze gevoelens.
En ik merkte gewoon dat er zo veel jongeren waren die zulke heftige verhalen meemaakten maar ook heel veel negatieve gedachtes hadden.
Dat is wel heftig inderdaad.
Zulke heftige dingen heb ik dan net weer niet meegemaakt maar ik kan best wel begrijpen dat het best wel choquerend is en een grote impact op je heeft.
-Zeker, man.
Wat was het moment dat je toen echt zoiets had van oké, er moet nu iets gebeuren, ik moet nu iets doen.
Ik moet zorgen dat dit soort dingen niet meer gebeuren dat het besproken kan worden.
Dat was het moment dat mijn vrienden zagen aan mij dat ik best wel negatief was en meer somber was en best wel een down-periode had en dat ze me echt stimuleerden om erover te praten.
En daarin heb ik echt gemerkt dat het gewoon heel fijn is als mensen echt werkelijk tegen jou zeggen van: Hey, het is echt oké je kan erover praten.
Ja, als mensen je toch een soort van supporten dat je het niet helemaal zelf hoeft te doen.
Zeker, en ook gewoon dat het gewoon, weet je, het mag.
Het is niet gelijk...
-Je bent niet gelijk anders dan de rest als je erover praat.
Zeker, en ik denk dat dat op dat moment op zich de norm werd van weet je, praten, dat is oké, dat doen we allemaal en als dat gewoon geaccepteerd wordt, dan ben je ook niet anders dan de rest.
Klopt, dat is wel een goed statement inderdaad.
Daar ben ik het zeker mee eens.
Dus, ja, man, ik denk dat we samen gewoon de wereld moeten veranderen en dat dat gewoon de nieuwe norm wordt.
En dat gaan we, denk ik, gewoon doen, man.
Moet wel lukken. Bedankt.

(Het logo van Hey met daaronder: Het is oké, maak depressie bespreekbaar. Het Nederlandse wapenschild met daarnaast: Rijksoverheid. Beeldtekst: heyhelpt.nl.)