Duogesprekken 05

(Het logo van Hey. Een man:)

Ik ben Fedde Jan. En jij bent...
-Geertje.
En wanneer zijn wij begonnen om over kinderen te denken?
Dat was in 2008, toen kwam onze oudste dochter ter wereld.
Tirza.
-Ja.
Waren we gelukkig.
-Ja.
Helemaal blij, dit wilden we graag en dat was zo gewenst.
Een goede zwangerschap gehad, ja, eigenlijk niks om over te klagen.
Maar ja, ik voelde me eigenlijk niet happy, hè, toen.
En toch gingen we voor een tweede.
Ja, ik heb een hele moeilijke tijd gehad toen.
En wij hebben heel lang de schuld gegeven aan onze dochter omdat het een huilbaby was.
Maar ja, pas toen ik eigenlijk zwanger was ging ik me afvragen of dat eigenlijk wel alleen de oorzaak was geweest.
Toen kwam ik eigenlijk pas erachter van: ja...
Dit hoort zo niet.
Nee, want het ging de tweede keer...
-Toen ging het bergafwaarts.
Ja, ik zeg nog weleens: Dat was tien keer in het kwadraat zoals het de eerste keer ging.
Ja, ik beviel en het ging pats-boem hartstikke mis.
Ik kon van de ene op de andere dag niet meer slapen heel veel onrust in m'n hoofd, ontzettend onrustig heel veel zorgen maken over van alles en nog wat, en, ja...
Je bent nu zelf een onderneming begonnen, had je altijd al zin in.
We hebben de onderneming gewoon aan huis.
En je doet een intake met de desbetreffende vrouwen. Hoe gaat dat in z'n werk, hoe...
Ik heb natuurlijk in m'n achtergrond dus twee maal de ervaring van een post-partumdepressie dus ik kan heel ver meegaan in het gevoel ook waar die vrouwen doorheen moeten.
Dus dat is, denk ik, iets wat heel fijn is.
Want mensen willen begrip hebben en willen ook het gevoel hebben dat ze serieus genomen worden.
Daarnaast ben ik natuurlijk gespecialiseerd verpleegkundige op de kraamafdeling en verloskamers in het ziekenhuis dus ook wat dat betreft, is het mijn doelgroep, zeg maar waar ik veel over geleerd heb.
Hoe gaat het in z'n werk als een vrouw zich bij jou aanmeldt?
Nou, mensen kunnen zich via de mail heel laagdrempelig bij mij aanmelden een vraag stellen, dan spreken we af om een intakegesprek te doen.
Dus dan ga ik heel uitgebreid in op wat voor klachten ze hebben maar ook zeker wanneer ze die hebben.
Vaak is daar een relatie al wel te zien in hun cyclus of het moment van ontstaan na de bevalling of juist na het stoppen van de borstvoeding of soms al in de zwangerschap.
Euhm...
Daaruit kan ik eigenlijk al wel filteren of het hormonaal gerelateerd is of niet.
Want dat blijkt wel uit die uitgebreide intake.
En dan is het advies aan die vrouwen om Duphaston te gaan gebruiken.
En dat is een middel dat dus eigenlijk je lichaamseigen progesteron aanvult.
En dat advies doe ik aan hun eigen huisarts, zodat die dat voor kan schrijven.
Dat is één deel, want natuurlijk heb je dat stofje nodig maar aan de andere kant hebben die vrouwen ook zo heel hard nodig iemand die hen, soms na jaren, eindelijk echt begrijpt.
Lichamelijk zijn je hormonen uit balans.
Dat zorgt ervoor dat je mentale klachten krijgt waardoor je heel erg uit balans raakt en bent.
Dus je bent ook continu aan het balanceren.
En omdat het hormonaal is, gebeurt er op een gegeven moment als je een stukje verder in je herstel bent, ook dit...
Je gaat goede dagen hebben en weer hele slechte en weer goede en dat is op een gegeven moment ook wel gelinkt aan je menstruele cyclus.
En iedere keer als je even mag proeven aan hoe goed je je soms ook heel even wel kan voelen des te zwaarder is het als je weer die klotedagen hebt waarin het helemaal niet wil en waarin er een zwarte deken over je leven hangt en je nergens meer de zin of de onzin van kan zien.
Euhm...
Dat maakt het wel heel typerend, denk ik, juist voor een post-partumdepressie.
Ik bedoel, vrouwelijke hormonen gaan ook altijd zo en als daar dan klachten aan verbonden zijn, dan gaat dat ook zo.
Euhm...
Ja, ik denk dat dat wel het meest typerende is wat past bij een post-partumdepressie.

(Het logo van Hey met daaronder: Het is oké, maak depressie bespreekbaar. Het Nederlandse wapenschild met daarnaast: Rijksoverheid. Beeldtekst: heyhelpt.nl.)